گروه فرهنگی «سراج24»- مرتضی اسماعیل دوست: هنگامی که روز خبرنگار فرا می رسد برخی به یاد این قشر مهم از جامعه می افتند و بسیاری پیام های تبریک ارسال کرده و برخی از متولیان فرهنگی هم البته هیچ نشانی بر استواری نگاه خبرنگاران برپا نمی دارند! هر چه باشد نقش مهم خبرنگار در جهان پرتنش امروزی چنان فراخ و بلند بالا است که نمی توان جایگاهش را در بازیابی حقیقت نادیده گرفت. حالا بماند که بسیاری از خبرنگاران شاغل در خبرگزاری ها و رسانه های دروغ پرداز را ردایی از اعتبار آسمانی این حرفه نیست و آن ها ابزارهایی در دست بنگاه های دروغ افکن صهیونیسم هستند و این ماشین های خبرپرکن را با اصالت و ریشه های ناب رسانه ارتباطی نشاید. اما آن چه از یک خبرنگار متعهد و با ایمان انتظار می رود و در واقع جزو وظایفش می باشد، مسلح بودن به انواع دانش ها و توانمندی های علمی است تا یافته های حقیقت یابش در تلفیق با فضایی علمی به شکلی ارزش گذارانه نزد مخاطب دست یابد. از سویی خط باریکی که میان حقایق اطلاعاتی با انگاره های مشوش موجود در فضای شبکه های اجتماعی وجود دارد، اهمیت این نوع نگاه حقیقت یاب را برای خبرنگار متکی به جهان اصالت صد چندان می نماید.
در این بین وجود برخی خبرنگاران و به ظاهر منتقدان ناآگاه و بی دانش که به جای توسل به نظریه ها و نظرگاه های کارشناسانه، حدس و گمان خود را همچون فرضیه ای علمی به جهان مخابره می سازند، آسیبی جدی به فضای نقد در رسانه ها به وجود آورده است و از همین منظر حتی جایگاه گرانقدر رسانه و اهمیت وجود نقادی در جامعه رنگ باخته است. البته همیشه در دل تاریخ و در گذر زمان، آفتاب حقیقت روشنای خود را به اذهان عدالت جویان روشن خواهد ساخت و نقش نیرنگ ورزان خبری و اخبار متروک و نگاه های ناپخته برخی به کناری رفته و زیبایی دانش و قدرت رسانه خود را بر منظر جهانیان تاب خواهد داد. از این رو آن چه باید مورد توجه رسانه های بیدار قرار گیرد و در برابر همه نادیده گی های متولیان امر به شکلی امیدبخش ادامه یابد، نقش برجسته ای است که برای بازتابی حقیقت خود را نمایان خواهد ساخت.
در واقع عکس تصور برخی که بروز و ظهور شبکه های اجتماعی و گستردگی کاربرانی را که نقش خبررسان را بازی می کنند، به منزله کمرنگ شدن اهالی فعال در عالم رسانه می دادند باید دانست که تفاوت فاحشی میان خبرنگار به عنوان بازوی توسعه بخش تفکر در جامعه و اهالی خبرچین و خبرپراکنی که از وجود تکنولوژی به عنوان دست آویزی برای توسعه فضای کودکانه ذهنی خود استفاده می کنند، وجود دارد و هر که را که چه در رسانه های دیداری و شنیداری و مکتوب و چه در فضای اجتماعی به نشر هر خبری می پردازد، نمی توان عنوان «خبرنگار» به معنای اصیلی که دارد، شناخت.
آن چه پیداست یک خبرنگار باهوش، خلاق و با دانش که ارزش و اعتبار سره از ناسره را به خوبی می داند، باید جدا از تولید، ذخیره سازی، دریافت و ارسال اخبار به عنوان پیام رسان روح پویایی و سیالی تفکر در جامعه عمل کرده و با واژه های گرانقدری که در ارسال اخبار و اطلاعات به مخاطب عنوان می دارد بتواند رکود ناشی از عقب ماندگی و رخوت مانده در نگاه جامعه را بزداید. در واقع خبرنگار آینه دار نگاه جامعه بوده و باید بتواند با تولید اخبار و نقد صحیح اتفاقات و داشتن نگاهی تحلیلی، رنگی به روشنای وجود به اذهان مردمان جامعه بیفکند.
توجه به فرهنگ جامعه یکی از وظایف جهان رسانه ای بوده و زیبایی بخشی به ارتباط جمعی که مولود جهان انسانی است از طریق رسانه ها حاصل می شود و به راستی که سربازان این مسیر، خبرنگاران متعهد و اندیشمندی هستند که خود بیشتر از همه به نقش پُر رنگ خود در جامعه توجه دارند.
